The Sounding Burrows' Artikelen

Wie of wat zijn
The Sounding Burrows?

Contact

Als je graag iets voor me mee wilt nemen: hoeft niet, maar wil je het echt, dan is dat natuurlijk heel leuk!
Alleen ...
Ik houd niet van chocola, ik drink geen wijn of andere alcoholische dranken en ik ben allergisch voor bloemen (ik heb niet eens een vaas in huis!).
Waar je me wel erg blij mee maakt, is onderstaande.
Alvast bedankt!

22 juli 2014

Opvoeden!

Vanmorgen lekker de pups gekamd en hun nageltjes geknipt.
Niet dat je er veel van ziet, want de tuin was nat en de puppen dus ook.
Maar dat is ook niet waar het om gaat - het gaat om de ervaring!
Ik onderwerp mijn pups al jaren aan een vorm van superpuptraining, ook wel mild stress exposure genoemd.
Maar door de jaren heen heb ik het aangepast aan terriers in het bijzonder.
Want voor alle honden is het goed om als klein pupje al te leren met stress om te gaan - in onze huidige maatschappij wordt er ongelooflijk veel van honden verwacht en hebben honden bijzonder weinig vrijheid om hun eigen voorkeuren uit te leven, dus moeten ze daar al zo vroeg mogelijk op voorbereid worden.
Iedereen wil immers een sociale gezellige hond die overal mee naar toe kan, niet overbodig blaft, niet bang is voor vreemde mensen of vreemde situaties enz. enz.

Daar komt nog bij dat terriers bijzonder vasthoudend zijn. Wat ze in hun kop hebben hebben ze niet in hun kont wordt wel eens gezegd. En na ruim twintig jaar ervaring met Lakelands en nog heel wat langer met terriers in het algemeen kan ik niet anders dan dat beamen.

Dus is het belangrijk dat ze al als klein pupje leren dat mijn wil wet is - net zoals die van hun moeder wet is.
Als een teef haar puppen wil schoonmaken gooit ze ze om en duwt ze door de werpkist, zonder acht te slaan op hun gepiep en gespartel: er moet schoongemaakt worden!

Uiteindelijk zie je ook dat puppen zich daaraan overgeven - ze geven hun strijd op, omdat ze merken dat ze hem toch niet kunnen winnen.
Maar niet voor lang, want zodra een volgende groeifase aanbreekt, begint de strijd opnieuw.
En mamma wint keer op keer.

Zo blijven ze respect voor haar houden en dat is ook waarom een piepklein teckeltje een leeuwenwelp onder haar hoede kan nemen en later als die leeuw groot en volwassen is, zij nog altijd de dienst uitmaakt en de leeuw met zijn enorme kracht een heilig ontzag heeft voor dat hele kleine hondje.

Bij dit hele preces zijn de eerste zestien weken van het grootste belang.
Dat is als het ware een 'safety blanket', het gedrag wat hij dan geleerd heeft is waar de hond later op terugvalt in situaties waar hij niet weet wat hij moet doen.
Natuurlijk houdt daarna het opvoeden niet op - zeker in de pubertijd heb je met de meeste honden nog heel wat te stellen, maar zijn basisgedrag wordt in die eerste zestien weken gevormd én ze leren sneller en makkelijker in die eerste zestien weken dan ooit daarna.

Overigens niet wanhopen als je ooit een hond neemt die ouder is dan dat en die niet goed opgevoed is:
Een hond kan op iedere leeftijd nieuwe dingen leren!
Maar het gaat het makkelijkste in die eerste zestien weken. Dus waarom zou je daar niet optimaal gebruik van maken?

Vandaar dus dat ik vanaf hun tweede levensdag begin met mijn aangepaste versie van superpuptraining.
Ik houd de pupjes in mijn handen en draai ze op de rug, laat ze in mijn handen door de lucht 'vliegen' en leg ze daarna lekker aan een dikke tepel bij mamma. Sommigen spartelen en vinden het maar niets, anderen vinden het allemaal prima.

Vanaf dat de oogjes open gaan breid ik het uit - ik zet ze soms op de koude vloer of een nat washandje, ik laat ze al vroeg kennis maken met kartonnen dozen en verschillende stoffen enz. enz.
Maar wat vooral belangrijk is: als een pup verzet geeft (en dat is anders dan bij de standaard superpuptraining) stop ik niet totdat de pup zijn verzet opgeeft. Dat kan soms lang duren. Ik heb puppen meegemaakt die met twee weken oud al ruim tien minuten spartelen en krijsen en gillen voordat ze uiteindelijk rustig in mijn handen blijven liggen.
En dan is het natuurlijk niet de bedoeling dat ik met kracht die pup ondersteboven houd!
Het gaat erom de pup veilig maar zacht vast te houden en te wachten tot die zonder druk van mijn kant zelf blijft liggen.
Meestal gaat dat gepaard met een diepe zucht.

Een andere manier om te testen of de pup ontspannen is en met je meegeeft is met je vinger langs zijn mondhoeken te kietelen.
Dat wekt onweerstaanbaar de neiging op om te gapen.
Een pup die niet gaapt, lijkt misschien ontspannen maar hij verzet zich dus wel degelijk!
Meer hierover kun je terugvinden in mijn boek wat ik aan het schrijven ben.

Enfin, terug naar vandaag:
Ik heb de puppen gekamd en zoals te verwachten kreeg ik een flinke dosis verzet.
Rustig en vriendelijk ben ik doorgegaan, vastbesloten, maar zonder medelijden - zoals een moederhond die haar puppen poetst. Die heeft ook geen medelijden met haar pups, maar is wel vriendelijk en lief voor ze. Hoe ze zich ook verzetten.
Onverstoorbaar gaat ze door.

Zo heb ik de puppen gekamd en hun nageltjes geknipt.
Aanvankelijk was het gieren, krijsen, brullen, werd er met pootjes gemaaid en boorden zich de kleine puppytandjes in mijn hand en kam, maar onverdroten ging ik door.
Het is heel belangrijk niet te straffen - een moederhond straft ook niet. Zij gaat gewoon door, net zolang tot ze haar zin heeft.
En soms was het pupje al mooi geborsteld en alle nageltjes al geknipt, maar het verzet bleef.
Dan borstelde ik lustig door en ja hoor, na een paar minuten zijn ze het moe.
Een pupje viel zelfs in slaap op mijn schoot!
Zodra ze zich ontspanden ging ik nog eventjes door en daarna mochten ze vrij en kregen ze wat lekkers.

Ik kan niet benadrukken hoe belangrijk het is zo door te zetten als de pup nog klein is.
Pupjes van 5 weken hebben een uithoudingsvermogen van maximaal een kwartier, hooguit 20 minuten als je een echte felle donder hebt. Maar als je denkt dat je een heel makkelijk en lief hondje hebt (en veel Lakelandjes zijn opvallend makkelijk als pup) en je dwingt geen confrontatie af 'want hij is super makkelijk en heel onderdanig', dan kun je wel eens raar komen te staan kijken tegen de tijd dat de pup in de pubertijd schiet.
Want een hondje van een half jaar kan urenlang wakker blijven en verzet geven en dan moet je wel van hele goeie huize komen als je dat wilt winnen.
Met 'winnen' en 'confrontatie' bedoel ik overigens natuurlijk niets wat met geweld of straf te maken heeft.
Je moet winnen in het denken van de hond - niet fysiek. Fysiek winnen is makkelijk. Zo'n pup is maar klein, ook met 5 of 6 maanden nog en het kost niet zo heel veel moeite om die bv plat tegen de grond te drukken of pijn te doen.
Maar dan ben je helemaal fout bezig.
Het gaat erom het respect van je hondje te winnen. Je moet dus geestelijk de sterkste zijn: langer kunnen aanstaren, langer kunnen wachten.
En omdat dat best moeilijk is, is het cruciaal dat te doen als de pup het nog niet zo lang volhoudt - dan weet je zeker dat jij als men het wél langer volhoudt!

Het is trouwens niet zo dat als je bij mij een pupje haalt, wat dus superpuptraining heeft gehad en wat dus in theorie veel makkelijker op te voeden zal zijn dan een hondje wat dat niet heeft meegemaakt, je niets meer hoeft te doen!
Ik maak het begin en ik zorg voor een solide basis.
Maar jij zult er zelf verder mee moeten gaan.
Ik geef je daar ook tips en adviezen voor mee (zie de pdf onder de button Ras Info aan de rechterkant).
En je mag altijd bellen of mailen als je vragen hebt of hulp nodig hebt.

Lang genoeg gekletst, tijd voor een paar foto's en wat filmpjes.
Mamma Hazle is in de eerste nog dikbehaard, maar gisteren heb ik haar gestript en nu is ze een roze biggetje.
Dat is niet hoe een Lakelandje er meestal uitziet na een trimbeurt hoor!
Dat komt doordat ik door omstandigheden wat langer heb moeten wachten voor ik haar kon trimmen en toen we zover waren had ze al een dikke buik vol puppies, dus dat was ook geen goed moment.
En door dracht en het zogen gaat de kwaliteit van de vacht erg achteruit en het was nu erg, erg lang en ze had het heel erg warm, dus dan is helemaal strippen de beste optie.
Over een week of twee herken je haar niet meer - dan heeft ze weer nieuwe bovenvacht en dan wordt ze heel erg mooi!

Na de kambeurt en met verse donutbedjes en een schone mamma!

Onslow

Rose zit nog barstensvol energie en juint mamma Hazle op tot een stoeipartijtje!

Maar als ik een half uurtje later om de hoek kijk, is het weer donutbedjestijd!

Hazle nog vol in de vacht. Beetje ronddarren in de tuin.

Hazle gestript. En Rose had zich flink tegen mij verzet bij het kammen.
Hazle vond dat maar niets, dus toen Rose even later weer iets deed wat Hazle niet aanstond
(ik heb gemist wat), besloot ze haar een lesje te leren.
Hazle is een bijzonder goede moeder. Dat bleek bij het vorige nestje en nu weer
dus er was geen reden voor mij om in te grijpen en Rose kreeg de boodschap goed door ;)
Geweldig hondje trouwens, die Rose. Ik zou haar zo graag zelf houden.
Maar ja, Chess en Beechen zijn nog niet zo ver en teveel jonge honden bij elkaar werkt niet.
Daar komt dan iedereen mee te kort, dus ik moet het eigenlijk niet doen...
Maar ik denk er wel nog over. Enfin, er is nog tijd ;)

Wil je The Sounding Burrows steunen of heb je baat bij wat ik schrijf? Een donatie wordt altijd erg op prijs gesteld!